آلکالوز متابولیک

آلکالوز متابولیک

آلکالوز متابولیک چیست؟

آلکالوز متابولیک بیماری است که وقتی خون شما بیش از حد قلیایی می شود، رخ می دهد. قلیایی نقطه مقابل اسیدی است. بدن ما عملکرد بهتری دارد وقتی که تعادل اسیدی-قلیایی خون ما کمی به سمت قلیایی متمایل شود.

آلکالوز زمانی اتفاق می افتد که بدن شما یکی از این موارد را داشته باشد:

  • یون های بی کربنات تولید کننده قلیایی بیش از حد است
  • یون های هیدروژن تولید کننده اسید بسیار کم است

بسیاری از افراد هیچ علائمی از آلکالوز متابولیک را تجربه نمی کنند، بنابراین ممکن است شما ندانید که به آن مبتلا هستید.

آلکالوز متابولیک یکی از چهار نوع اصلی آلکالوز است. دو نوع آلکالوز متابولیک وجود دارد:

آلکالوز پاسخ دهنده کلرید در نتیجه از دست دادن یون های هیدروژن، معمولاً با استفراغ یا کمبود آب بدن ایجاد می شود.
آلکالوز مقاوم در برابر کلرید، هنگامی ایجاد می شود که بدن شما یون های بی کربنات (قلیایی) بیش از حد را در خود نگه دارد یا وقتی که یون های هیدروژن از خون به سلول های شما منتقل می شود.
همچنین یک بیماری به نام اسیدوز متابولیک وجود دارد که وقتی خون یا مایعات بیش از حد اسیدی می شوند، رخ می دهد.

بدن شما با وجود ریه ها، هم آلکالوز و هم اسیدوز را جبران می کند. ریه ها باعث می شوند که هنگام تنفس، دی اکسید کربن کم و بیش از خون خارج شود و با این کار قلیایی بودن خون شما تغییر می کند. کلیه ها نیز با کنترل از بین بردن یون های بی کربنات در این فرایند نقش دارند.

وقتی این عملکرد طبیعی بدن کافی نباشد، درمان نیاز است.

درمان آلکالوز متابولیک

درمان آلکالوز متابولیک به این بستگی دارد که آلکالوز شما از نوع کلرید پاسخگو یا مقاوم در برابر کلرید باشد. همچنین به علت اصلی آلکالوز بستگی دارد.

کلرید پاسخگو است
اگر یک آلکالوز خفیف پاسخگو به کلرید دارید، فقط ممکن است لازم باشد در رژیم غذایی خود تغییراتی اعمال کنید، مانند افزایش نمک (کلرید سدیم). یون های کلرید باعث اسیدی شدن خون شما و کاهش آلکالوز می شود.

اگر پزشک تشخیص دهد که آلکالوز نیاز به توجه فوری دارد، ممکن است به شما IV (محلول داخل وریدی) حاوی محلول نمکی (کلرید سدیم) بدهد.

تزریق IV یک روش تقریباً بدون درد است. این کار شامل قرار دادن یک سوزن کوچک به داخل رگ بازو است. سوزن توسط یک لوله به یک کیسه استریل حاوی نمک محلول در آب متصل می شود. این کار معمولاً در محیط بیمارستان انجام می شود.

مقاوم در برابر کلرید
اگر آلکالوز مقاوم در برابر کلرید دارید، بدن شما ممکن است از پتاسیم تهی شود. محلول کلرید سدیم به شما کمک نمی کند و می تواند اوضاع را بدتر کند. در عوض پزشک شما به دنبال راه هایی برای افزایش پتاسیم است.

می توانید سطح پتاسیم خود را با موارد زیر افزایش دهید:

  • مصرف قرص های حاوی کلرید پتاسیم دو تا چهار بار در روز (تحت نظر پزشک)
  • دریافت کلرید پتاسیم به صورت داخل وریدی

علائم آلکالوز متابولیک

آلکالوز متابولیک ممکن است هیچ علائمی نداشته باشد. افراد مبتلا به این نوع آلکالوز اغلب از شرایط زمینه ای ایجاد کننده آن شکایت دارند. این علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • استفراغ
  • اسهال
  • تورم در ناحیه پایین پا (ادم محیطی)
  • خستگی

موارد شدید آلکالوز متابولیک می تواند باعث موارد زیر شود:

  • تحریک
  • گیجی
  • تشنج
  • کما

علائم شدید در بیشتر مواردی شایع است که آلکالوز ناشی از بیماری مزمن کبدی است.

چگونه بدن آلکالوز متابولیک را جبران می کند

دو اندام به جبران آلکالوز متابولیک کمک می کنند، ریه ها و کلیه ها.

جبران ریه
بدن ما مواد غذایی را که می خوریم در سلول های خود تبدیل به انرژی کرده و دی اکسید کربن تولید می کند. گلبول های قرمز موجود در رگ های ما دی اکسید کربن را گرفته و آن را به ریه های ما منتقل می کنند تا بازدم شود.

وقتی گاز دی اکسیدکربن با آب موجود در خون مخلوط می شود، اسیدی ملایم ایجاد می کند که اسید کربنیک نامیده می شود. اسید کربنیک سپس به یون بیکربنات و هیدروژن تجزیه می شود. یون های بی کربنات قلیایی هستند.

با تغییر میزان تنفس، می توانیم غلظت یون های بی کربنات قلیایی را که در خون ما حفظ می شود، بالا و پایین ببریم. بدن در فرآیندی به نام جبران تنفس به طور خودکار این کار را انجام می دهد. این اولین و سریعترین پاسخ بدن است.

برای جبران آلکالوز سیگنال هایی برای کاهش سرعت تنفس ارسال می شوند.

جبران کلیه
کلیه ها می توانند با افزایش دفع یون های بی کربنات از طریق ادرار، به مقابله با آلکالوز کمک کنند. این نیز یک فرایند خودکار است، اما کندتر از جبران تنفس است.

درباره سرطان چه می خواهید بدانید؟

علل آلکالوز متابولیک

چندین بیماری زمینه ای مختلف می تواند باعث آلکالوز متابولیک شود. شامل:

از دست دادن اسیدهای معده. این شایعترین علت آلکالوز متابولیک است. معمولاً با استفراغ یا مکش از طریق لوله تغذیه بینی ایجاد می شود.

آب معده دارای مقدار زیادی اسید کلریدریک، یک اسید قوی است. از دست دادن آن باعث افزایش قلیائیت خون می شود.

استفراغ می تواند ناشی از بسیاری از اختلالات معده باشد. با کشف و درمان علت استفراغ، پزشک شما آلکالوز متابولیک را درمان می کند.

مصرف بیش از حد آنتی اسیدها. استفاده از آنتی اسید به طور معمول منجر به آلکالوز متابولیک نمی شود. اما اگر کلیه های شما ضعیف یا از کار افتاده است و از یک آنتی اسید غیر قابل جذب استفاده می کنید، می تواند اختلال قلیایی ایجاد کند. آنتی اسیدهای غیر قابل جذب حاوی هیدروکسید آلومینیوم یا هیدروکسید منیزیم هستند.

داروهای ادرار آور. برخی از داروهای ادرار آور (قرص های مدر) که معمولاً برای فشار خون بالا تجویز می شوند، می توانند باعث افزایش ترشح اسید ادرار شوند. افزایش ترشح اسید در ادرار می تواند خون شما را قلیایی کند.

اگر هنگام مصرف داروهایی مانند تیازید یا دیورتیک های حلقه ای، آلکالوز نشان داده شود، ممکن است پزشک از شما بخواهد که مصرف دارو را قطع کنید.

کمبود پتاسیم (هیپوکالمی). کمبود پتاسیم می تواند باعث شود که یون های هیدروژن که به طور معمول در مایع اطراف سلول های شما وجود دارد، در داخل سلول ها جابه جا شوند. فقدان یون هیدروژن اسیدی باعث قلیایی شدن مایعات و خون می شود.

کاهش حجم خون در عروق (EABV). این می تواند هم از قلب ضعیف شده و هم از سیروز کبدی ناشی شود. کاهش جریان خون توانایی بدن شما را در از بین بردن یون های بی کربنات قلیایی مختل می کند.

نارسایی قلب، کلیه یا کبد. آلکالوز متابولیک می تواند به دلیل نارسایی ارگان اصلی مانند قلب، کلیه یا کبد شما ایجاد شود. این حالت منجر به کاهش پتاسیم می شود.

علل ژنتیکی. در موارد نادر، یک ژن ارثی می تواند علت آلکالوز متابولیک باشد. پنج بیماری ارثی که می توانند باعث آلکالوز متابولیک شوند:

  • سندرم بارتر
  • سندرم گیتلمن
  • سندرم لیدل
  • آلدوسترونیسم قابل اصلاح گلوکوکورتیکوئید
  • وجود بیش از حد مینرالوکورتیکوئید

تشخیص آلکالوز متابولیک

برای شروع تشخیص، پزشک سابقه پزشکی شما را گرفته و معاینه فیزیکی می کند.

اگر آنها به آلکالوز مشکوک باشند، خون و ادرار شما را آزمایش می کنند. آنها سطح اکسیژن و دی اکسید کربن را در رگ های شما بررسی می کنند و میزان اسیدیته و قلیایی خون را اندازه گیری می کنند.

درک سطح pH

اسیدیته یا قلیایی بودن یک مایع در مقیاسی به نام pH اندازه گیری می شود. در آلکالوز متابولیک، pH خون شما بالا است.

خنثی ترین ماده، آب دارای PH 7 است. وقتی pH مایع به زیر 7 می رسد، اسیدی می شود. وقتی از 7 بالاتر می رود، قلیایی است.

خون شما به طور معمول دارای pH از 35/7 تا 45/7 یا کمی قلیایی است. هنگامی که pH به طور قابل توجهی بالاتر از این سطح افزایش می یابد، دچار آلکالوز متابولیک می شوید.

آنالیز ادرار

پزشک همچنین ممکن است غلظت یون های کلرید و پتاسیم را در ادرار آزمایش کند.

هنگامی که سطح کلرید کم باشد، این نشان می دهد که شما ممکن است به درمان با محلول نمک پاسخ دهید. غلظت کم پتاسیم می تواند کمبود پتاسیم یا استفاده بیش از حد از ملین ها را نشان دهد.

آلکالوز متابولیک همراه با هیپوکلرومیا

هیپوکلرمیا به این معنی است که مقدار یون کلرید در خون شما بسیار کم است. آلکالوز هیپوکلورمیک یک بیماری جدی است که می تواند شما را دچار شوک کند. این حالت می تواند در اثر کم آبی و دلایل دیگر ایجاد شود.

خوشبختانه با یک محلول استاندارد نمک قابل درمان است.

چشم انداز آلکالوز متابولیک

آلکالوز متابولیک معمولاً در موارد شدید استفراغ ایجاد می شود که باعث از بین رفتن مایعات اسیدی معده می شود. این معمولاً با درمان با محلول نمکی قابل برگشت است.

همچنین می تواند در نتیجه کمبود پتاسیم یا کمبود کلرید باشد. این کمبودها با مایعات داخل وریدی یا در موارد خفیف با تنظیم رژیم غذایی قابل درمان است.

برخی موارد آلکالوز به دلیل بیماری های جدی زمینه ای قلب، کلیه یا کبد ایجاد می شود. در حالی که آلکالوز اغلب در کوتاه مدت قابل برگشت است، برای بهبودی پایدار باید بیماری زمینه ای را درمان کرد.

در صورت مشاهده علائم جدید یا ماندگار به پزشک مراجعه کنید.


بیماری های نقص ایمنی IMMUNODEFICIENCY

دسته بندی : مقالات

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *