اختلالات رفتاری مبتلایان به صرع

اختلالات رفتاری مبتلایان به صرع

اختلالات رفتاری مبتلایان به صرع

كودكان مبتلا به صرع بيشتر از سایرین مشكلات يادگيري و رفتاري دارند. گاهی اوقات یک اتصال در مورد اختلالات رفتاری مبتلایان به صرع وجود دارد. اما این مشکلات همیشه ناشی از صرع نیستند.

حدود 15 تا 35 درصد از کودکان دارای معلولیت ذهنی نیز مبتلا به صرع هستند.

برخی از افراد در چند دقیقه یا چند ساعت قبل از تشنج دچار تغییر رفتار می شوند. این می تواند مربوط به فعالیت غیر طبیعی مغز قبل از تشنج باشد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • بی توجهی
  • تحریک پذیری
  • بیش فعالی
  • پرخاشگری

انواع صرع در کودکان

کودکان مبتلا به صرع ممکن است عدم اطمینان در زندگی خود را تجربه کنند. احتمال تشنج ناگهانی در مقابل دوستان و همکلاسی ها می تواند استرس زا باشد. این احساسات می تواند کودک را وادار کند از موقعیت های اجتماعی خارج شود و موجب اختلالات رفتاری مبتلایان به صرع شود.

بیشتر کودکان با گذشت زمان یاد می گیرند که خود را کنترل کنند. برای دیگران، اختلال عملکرد اجتماعی می تواند تا بزرگسالی ادامه یابد. بین 30 تا 70 درصد افراد مبتلا به صرع افسردگی، اضطراب یا هر دو را دارند.

داروهای ضد تشنج نیز می توانند روی رفتار تأثیر بگذارند. تغییر یک دارو یا تغییر در دوز دارو ممکن است کمک کننده باشد.

در هنگام مراجعه به پزشک باید اختلالات رفتاری مبتلایان به صرع برطرف شود. درمان به ماهیت مسئله بستگی خواهد داشت.

همچنین ممکن است درمان فردی، خانواده درمانی یا پیوستن به یک گروه پشتیبانی برای کمک به شما در کنار آمدن با شرایط بسیار موثر باشد.

بیماری صرع چیست؟

زندگی با صرع

صرع نوعی اختلال مزمن است که می تواند قسمت های زیادی از زندگی شما را تحت تأثیر قرار دهد.

قوانین در کشورهای مختلف متفاوت است، اما اگر تشنج شما به خوبی کنترل نشود، ممکن است اجازه رانندگی نداشته باشید.

از آنجا که شما هرگز نمی دانید چه زمانی تشنج رخ می دهد، بسیاری از فعالیت های روزمره مانند عبور از یک خیابان پرتردد می توانند خطرناک شوند. این مشکلات می تواند منجر به از دست دادن استقلال شود.

برخی دیگر از عوارض صرع ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • خطر آسیب دائمی یا مرگ به دلیل تشنج شدید که بیش از پنج دقیقه طول بکشد
  • خطر تشنج های مکرر بدون به هوش آمدن در این بین
  • مرگ ناگهانی ناشناخته در صرع ، که فقط حدود 1 درصد از افراد مبتلا به صرع را درگیر می کند

علاوه بر مراجعه منظم به پزشک و پیروی از برنامه درمانی، در اینجا مواردی وجود دارد که می توانید برای مقابله با آنها انجام دهید:

  • برای شناسایی عوامل محرک احتمالی یک دفترچه یادداشت تشنج داشته باشید تا بتوانید از آنها جلوگیری کنید.
  • دستبند هشدار پزشکی بپوشید تا افراد بدانند که اگر تشنج دارید و نمی توانید صحبت کنید چه کاری باید انجام دهید.
  • در مورد تشنج و اینکه در شرایط اضطراری چه کاری باید انجام دهند به نزدیکترین افراد به خود بیاموزید.
  • برای علائم افسردگی یا اضطراب از متخصص کمک بگیرید.
  • به یک گروه پشتیبانی از افراد مبتلا به اختلالات تشنج بپیوندید.
  • با داشتن یک رژیم غذایی متعادل و ورزش منظم از سلامتی خود مراقبت کنید.

آیا درمانی برای صرع وجود دارد؟

هیچ درمان قطعی برای صرع وجود ندارد، اما درمان زودرس می تواند تفاوت زیادی ایجاد کند. اختلالات رفتاری مبتلایان به صرع نیز قابل کنترل است.

تشنج های کنترل نشده یا طولانی مدت می تواند منجر به آسیب مغزی شود. صرع همچنین خطر مرگ ناگهانی ناشناخته را افزایش می دهد.

شرایط را می توان با موفقیت مدیریت کرد. به طور کلی تشنج را می توان با دارو کنترل کرد.

دو نوع جراحی مغز می تواند تشنج را کاهش دهد یا از بین ببرد. یک نوع برداشتن بخشی از مغز است که در آن تشنج ایجاد می شود.

هنگامی که ناحیه مغز مسئول تشنج بیش از حد حیاتی یا بزرگ باشد، جراح می تواند قطع ارتباط را انجام دهد. این شامل قطع شدن مسیر عصبی با ایجاد بریدگی در مغز است. این باعث می شود تشنج به سایر قسمت های مغز گسترش پیدا نکند.

تحقیقات اخیر نشان داد که 81 درصد از افراد مبتلا به صرع شدید شش ماه پس از جراحی به طور کامل یا تقریباً بدون تشنج بودند. پس از 10 سال، 72 درصد هنوز به طور کامل یا تقریباً بدون تشنج بودند.

اگرچه در حال حاضر درمان قطعی وجود ندارد، اما درمان مناسب می تواند منجر به بهبود چشمگیر وضعیت و کیفیت زندگی شما شود و اختلالات رفتاری مبتلایان به صرع را بهبود بخشد.

حقایق و آمار در مورد صرع

در سراسر جهان، 65 میلیون نفر به صرع مبتلا هستند. این عدد شامل حدود 3 میلیون نفر در ایالات متحده است، جایی که هر ساله 150،000 مورد جدید صرع تشخیص داده می شود.

حدود 500 ژن ممکن است به نوعی با صرع ارتباط داشته باشند. برای بیشتر افراد، خطر ابتلا به صرع قبل از 20 سالگی حدود 1 درصد است. داشتن والد مبتلا به صرع مرتبط با ژنتیک این خطر را به 2 تا 5 درصد می رساند.

برای افراد بالای 35 سال، علت اصلی صرع سکته مغزی است. برای 6 نفر از هر 10 نفر، نمی توان علت تشنج را تعیین کرد.

بین 15 تا 30 درصد از کودکان دارای معلولیت ذهنی مبتلا به صرع هستند. بین 30 تا 70 درصد افرادی که صرع دارند نیز افسردگی، اضطراب یا هر دو دارند.

مرگ ناگهانی ناشناخته حدود 1 درصد از افراد مبتلا به صرع را درگیر می کند.

بین 60 تا 70 درصد افراد مبتلا به صرع به اولین داروی ضد صرع که امتحان می کنند پاسخ رضایت بخشی می دهند. حدود 50 درصد می توانند بعد از دو تا پنج سال بدون تشنج، مصرف دارو را قطع كنند.

یک سوم از افراد مبتلا به صرع دچار تشنج غیرقابل کنترل می شوند، زیرا درمانی مفید برای آنها پیدا نکرده اند. بیش از نیمی از افراد مبتلا به صرع که به دارو پاسخ نمی دهند با یک رژیم کتوژنیک بهبود می یابند. نیمی از بزرگسالانی که رژیم اتکینز اصلاح شده را تجربه می کنند، تشنج کمتری دارند.


درمان تشنج کودکان چگونه امکان پذیر است؟

دسته بندی : مقالات

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *