تفاوت انسفالیت با مننژیت در چیست؟

تفاوت انسفالیت با مننژیت

تفاوت انسفالیت با مننژیت در چیست؟ آیا می توانید هر دو را داشته باشید؟

انسفالیت و مننژیت هر دو شرایطی هستند که بر روی مغز شما تأثیر می گذارند. هر دو می توانند توسط ویروس ها، باکتری ها، قارچ ها یا انگل ها ایجاد شوند. این اختلالات جدی تلقی می شوند و باید فوراً توسط پزشک متخصص معالجه شوند. در این مقاله سعی داریم به بررسی تفاوت انسفالیت با مننژیت بپردازیم، با ما همراه باشید.

با وجود شباهت ها، انسفالیت و مننژیت یکسان نیستند. بیایید به تفاوت های بزرگ بین انسفالیت و مننژیت نگاهی بیندازیم.

تفاوت آنسفالیت با مننژیت چیست؟

بزرگترین تمایز بین آنسفالیت و مننژیت مربوط به بخشی از بدن شما است که این شرایط بیشتر روی آن تأثیر می گذارد.

مننژیت تورم غشاهای اطراف مغز (مننژ) و نخاع است. انسفالیت التهاب خود مغز است.

علل

مننژیت و انسفالیت هر دو می توانند در اثر ویروس ایجاد شوند.

مننژیت ویروسی متداول ترین نوع مننژیت است. شدت آن از مننژیت باکتریایی کمتر است. انسفالیت ویروسی رایج ترین نوع انسفالیت است. هر دو بیماری ویروسی ناشی از موارد زیر هستند:

  • ویروس های تبخال
  • آنفلوانزا
  • سرخک
  • اوریون
  • سرخچه
  • ابله مرغان
  • ویروس های شایع حیوانات، مانند ویروس نیل غربی

انسفالیت ویروسی به احتمال زیاد در اثر نوعی ویروس به نام آنترو ویروس ایجاد می شود.

مننژیت باکتریایی باید بلافاصله تشخیص داده و درمان شود. این عفونت می تواند توسط عفونت های باکتریایی مانند استرپتوکوک پنومونیه، Haemophilus influenzae b یا چندین سویه دیگر باکتریایی ایجاد شود.

عفونت باکتریایی نیز می تواند باعث انسفالیت شود، اما معمول نیست.

درباره بیماری مننژیت چه می خواهید بدانید؟

علائم

سردرد، خستگی و تب شدید می توانند علائم هر یک از این دو بیماری باشند. اما شروع علائم و شدت علائم مننژیت و انسفالیت متفاوت است.

علائم مننژیت ممکن است به طور ناگهانی ظاهر شود. در ابتدا، ممکن است هیچ علائمی وجود نداشته باشد. اما هنگامی که مننژیت شروع به پیشرفت می کند، علائم کاملاً شدید می شوند.

علائم مننژیت

علائم مننژیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • دست یا پای سرد
  • سفتی گردن
  • سردرد
  • استفراغ
  • سرگیجه
  • تب بیش از 103 درجه فارنهایت
  • لکه ها یا بثورات
  • تشنج
  • تنفس عمیق

مننژیت باکتریایی علل و نحوه انتشار آن

علائم انسفالیت

علائم انسفالیت ممکن است در ابتدا خفیف باشد، اما با پیشرفت عفونت بدون درمان، شدت آن افزایش می یابد.

علائم انسفالیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • سردرد
  • تب بیش از 103 درجه فارنهایت
  • مفاصل دردناک
  • خواب آلودگی
  • تحریک پذیری بالا
  • تاری دید
  • لکنت زبان
  • ضعف و خستگی
  • گیجی
  • فلج

چه کسی به انسفالیت یا مننژیت مبتلا می شود؟

هرکسی می تواند به مننژیت یا انسفالیت مبتلا شود. هر ساله افراد از هر گروه سنی با این شرایط مواجه می شوند.

افرادی که دارای شرایط خود ایمنی هستند یا سیستم ایمنی بدن آنها ضعیف است ممکن است در معرض خطر بیشتری قرار بگیرند. مصرف داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی نیز می تواند خطر ابتلای شما را افزایش دهد.

درمان ها

درمان آنسفالیت و مننژیت بستگی به شدت وضعیت شما و میزان پیشرفت آن دارد.

درمان های مننژیت باکتریایی

کلیه مبتلایان مننژیت باکتریایی باید در بیمارستان درمان شوند. مننژیت ویروسی نیز بسته به علائم شما ممکن است در بیمارستان درمان شود.

درمان ها معمولاً شامل موارد زیر است:

  • آنتی بیوتیک IV برای درمان مننژیت باکتریایی
  • مایعات IV برای جلوگیری از کمبود آب بدن
  • داروی استروئیدی برای جلوگیری از تورم مغز
  • اکسیژن اگر در تنفس مشکل دارید

اگر مورد خفیف تری از مننژیت ویروسی دارید، ممکن است تحت نظر پزشک بتوانید آن را در خانه درمان کنید. درمان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • مسکن
  • نوشیدن مایعات زیاد
  • استراحت فراوان

درمان مننژیت و بررسی عوارض آن

درمان های انسفالیت

انسفالیت همیشه نیاز به معالجه در بیمارستان دارد.

درمان ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • داروی استروئیدی برای کاهش تورم در مغز
  • آنتی بیوتیک، داروی ضد قارچ یا ضد ویروس برای درمان علت
  • درمان ایمونوگلوبولین
  • پلاسمافرز

عوارض

هم انسفالیت و هم مننژیت می توانند عوارض طولانی مدت مربوط به عملکرد مغز، تمرکز و تحرک ایجاد کنند.

عوارض مننژیت می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • ضربه مغزی
  • از دست دادن شنوایی
  • مشکلات یادگیری
  • تشنج های مکرر
  • مشکلات استخوان و مفصل، مانند آرتروز

عوارض ناشی از انسفالیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • از دست دادن حافظه
  • از دست دادن توانایی گفتار یا زبان
  • مشکلات بهداشت روانی، مانند افسردگی
  • خستگی مزمن
  • تشنج های مکرر
  • تغییر در شخصیت یا رفتار

چشم انداز مننژیت و انسفالیت

اگر به مننژیت یا انسفالیت مبتلا هستید، پیش آگهی شما با توجه به علت و زمان شروع درمان متفاوت خواهد بود.

دریافت درمان زودرس برای بهترین نتیجه ممکن بسیار مهم است. افرادی که حالت خفیف هر یک از این دو بیماری را دارند ، طی 2 تا 4 هفته بهبود می یابند.

تخمین زده شده است که از هر 2 یا 3 نفری که از مننژیت باکتریایی بهبود می یابند، یک نفر عارضه طولانی مدت خواهد داشت. عوارض ناشی از مننژیت ویروسی کمتر شایع است. با درمان به موقع، بیشتر افراد از مننژیت بهبود می یابند.

بیشتر افراد در صورت درمان به موقع آنسفالیت نیز بهبود می یابند.

علائم عصبی هر دو حالت ممکن است چندین ماه طول بکشد تا به طور کامل برطرف شود. در برخی موارد، عوارض عصبی ممکن است دائمی شود.

پیشگیری از مننژیت چگونه امکانپذیر است؟

آیا می توانید هم انسفالیت داشته باشید و هم مننژیت؟

ممکن است همزمان هم انسفالیت داشته باشید و هم مننژیت. به این وضعیت مننژوآنسفالیت گفته می شود. این اتفاق زمانی می افتد که علاوه بر تورم و التهاب لایه های نازک بافتی که مغز و نخاع شما را احاطه کرده اند، مغز شما نیز ملتهب شود.

علائم این عارضه مشابه مننژیت یا انسفالیت است و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • سردرد
  • تب بیش از 103 درجه فارنهایت
  • گرفتگی گردن
  • تشنج
  • حساسیت به نور
  • از دست دادن هوشیاری

بدون درمان، مننژوآنسفالیت می تواند منجر به عوارض شدیدی شود، مانند:

  • از دست دادن حافظه
  • از دست دادن شنوایی
  • کاهش بینایی
  • مرگ

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنم؟

اگر فکر می کنید مننژیت یا انسفالیت دارید، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.

اگر علائم زیر را دارید، فوراً به پزشک مراجعه کنید:

  • تشنج
  • سفتی طولانی مدت گردن همراه با سردرد
  • تب بیش از 103 درجه فارنهایت
  • مشکل در شنیدن یا صحبت کردن
  • گیجی، سرگیجه یا حالت تهوع
  • از دست دادن هوشیاری

علائم انسفالیت یا مننژیت در نوزادان زیر 12 ماه نیز ممکن است شامل تورم فونتانل (شیار نرم) در جمجمه نوزاد باشد.

چکیده

مننژیت و انسفالیت هر دو شرایط عصبی هستند که مستقیماً بر مغز شما تأثیر می گذارند.

در حالی که این شرایط علل و علایم مشترکی دارند، اما درمان آنها متفاوت است. در صورت عدم درمان، هر دو شرایط می توانند منجر به آسیب مغزی یا کشنده شوند.

اگر علائم آنسفالیت یا مننژیت دارید سریعاً با یک پزشک متخصص صحبت کنید.

دسته بندی : مقالات

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *