داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی

داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی

داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی

داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن نوعی دارو هستند که قدرت سیستم ایمنی بدن را سرکوب کرده یا کاهش می دهند.

برخی از این داروها برای ضعیف کردن سیستم ایمنی بدن بعد از پیوند عضو، مانند کبد، قلب یا کلیه استفاده می شوند. این داروها به عنوان داروهای ضد التهاب شناخته می شوند.

سایر داروهای سرکوب کننده ایمنی اغلب برای درمان اختلالات خود ایمنی مانند لوپوس، پسوریازیس و آرتریت روماتوئید استفاده می شوند.

اگر پزشک شما داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی را برای شما تجویز کرده است، باید بدانید که این داروها چه کاری انجام می دهند، چگونه کار می کنند و چه احساسی را ایجاد می کنند. اطلاعات زیر به شما می گوید هنگام مصرف داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی چه اتفاقی در بدن رخ می دهد.

داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی برای درمان بیماری های خود ایمنی استفاده می شوند.

سیستم ایمنی بدن با یک بیماری خود ایمنی به بافت خود بدن حمله می کند. از آن جا که داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، سیستم ایمنی بدن را تضعیف می کنند، این واکنش را سرکوب می کنند. این امر به کاهش تأثیر بیماری خود ایمنی روی بدن کمک می کند.

بیماری های خود ایمنی تحت درمان با داروهای سرکوب کننده ایمنی شامل:

  • پسوریازیس
  • لوپوس
  • روماتیسم مفصلی
  • بیماری کرون
  • اسکلروز چندگانه
  • آلوپسی آرهاتا

پیوند عضو

تقریباً هرکسی که پیوند عضو را دریافت می کند، باید داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن مصرف کند. دلیل این امر آن است که سیستم ایمنی بدن شما یک عضو پیوند یافته را به عنوان یک جسم خارجی می بیند. در نتیجه، سیستم ایمنی بدن به شما حمله می کند زیرا به هر سلول خارجی حمله می کند. این می تواند باعث صدمات شدید شود و حتی منجر به برداشتن اندام شود.

داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، سیستم ایمنی بدن را تضعیف می کنند تا واکنش بدن شما به اندام خارجی کاهش یابد. داروها به اندام پیوند زده شده اجازه می دهند سالم و عاری از آسیب باشد.

لیست سرکوب کننده های سیستم ایمنی بدن

چندین نوع داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی وجود دارد. دارو یا داروهایی که برای شما تجویز می شوند بستگی به این دارد که شما پیوند عضو، اختلال خود ایمنی یا وضعیت دیگری داشته باشید یا خیر.

بسیاری از افرادی که داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی دریافت می کنند، بیش از یکی از این دسته از داروها را مصرف می کنند.

  • کورتیکواستروئیدها
  • پردنیزون (دلتازون ، اورازون)
  • بودون سونید (Entocort EC)
  • پردنیزولون (میلیپرد)
  • مهار کننده های Janus kinase
  • توفاسیتینب (خلنجانز)
  • مهارکننده های کلسینورین
  • سیکلوسپورین (نئورال ، Sandimmune ، SangCya)
  • تاکرولیموس (Astagraf XL ، Envarsus XR ، Prograf)
  • مهار کننده های mTOR
  • sirolimus (راپامون)
  • everolimus (Afinitor ، Zortress)
  • مهار کننده های IMDH
  • آزاتیوپرین (آزازان ، ایموران)
  • لفلونومید (آراوا)
  • مایکوفنولات (CellCept ، Myfortic)
  • زیست شناسی
  • abatacept (Orencia)
  • adalimumab (حمیرا)
  • آناکینرا (Kineret)
  • certolizumab (Cimzia)
  • etanercept (Enbrel)
  • golimumab (سیمپونی)
  • infliximab (Remicade)
  • ixekizumab (Taltz)
  • natalizumab (Tysabri)
  • rituximab (ریتوکسان)
  • secukinumab (Cosentyx)
  • tocilizumab (Actemra)
  • ustekinumab (استلارا)
  • وتولیزوماب (انتویویو)
  • آنتی بادی های مونوکلونال
  • basiliximab (Simulect)
  • daclizumab (Zinbryta)

فرآیند درمان

تمام داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی فقط با تجویز پزشک شما در دسترس هستند.

داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی به صورت قرص، کپسول، مایعات و به صورت تزریقی موجود هستند. پزشک شما بهترین فرم دارو و رژیم درمانی را برای شما انتخاب می کند.

آن ها ممکن است ترکیبی از داروها را تجویز کنند. هدف از سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن، یافتن برنامه درمانی است که ضمن داشتن کمترین عوارض جانبی، سیستم ایمنی بدن شما را سرکوب کند.

اگر داروهای سرکوب کننده ایمنی را مصرف می کنید، باید دقیقاً مطابق تجویز پزشک آن ها را مصرف کنید. اگر یک اختلال خود ایمنی دارید، تغییر رژیم می تواند باعث شعله ور شدن وضعیت شما شود. اگر گیرنده پیوند عضو هستید، حتی کوچکترین تغییر در رژیم دارویی می تواند باعث رد یک عضو شود. مهم نیست که چرا تحت درمان قرار می گیرید، اگر دوز از دست داده اید، حتما بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.

آزمایش و تغییر دوز

در طول درمان با داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، آزمایش خون منظم خواهید داشت. این آزمایشات به پزشک شما کمک می کند تا میزان اثربخشی داروها را بررسی کند که آیا تغییر دوز مورد نیاز است یا خیر. این آزمایشات همچنین به پزشک شما کمک می کند بررسی کند که آیا این داروها عوارض جانبی برای شما دارند یا خیر.

اگر شما یک بیماری خود ایمنی دارید، پزشک ممکن است میزان مصرف شما را بر اساس نحوه پاسخ وضعیت شما به دارو تنظیم کند.

اگر پیوند عضو دریافت کرده باشید، پزشک ممکن است در نهایت دوز داروی شما را کاهش دهد. این امر به این دلیل است که خطر رد کردن اعضای بدن به مرور زمان کاهش می یابد، بنابراین ممکن است نیاز به این داروها کاهش یابد.

با این حال، بیشتر افرادی که پیوند دریافت کرده اند باید در طول زندگی حداقل یک داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن مصرف کنند.

اثرات جانبی

عوارض جانبی برای داروهای مختلف سرکوب کننده سیستم ایمنی در دسترس، بسیار متفاوت است. برای اطلاع از عوارض جانبی که ممکن است در معرض خطر آن باشید، از پزشک یا داروساز خود در مورد اثرات داروی خاص خود سؤال کنید.

با این حال، تمام داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی خطر جدی عفونت را به همراه دارند. هنگامی که یک داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی، سیستم ایمنی بدن شما را تضعیف می کند، بدن شما در برابر عفونت مقاومت کمتری دارد. این بدان معنی است که مصرف آن ها شما را بیشتر در معرض عفونت قرار می دهد. اما باید بدانید که هرگونه عفونت قابل درمان خواهد بود.

اگر هر یک از این علائم عفونت را دارید، سریعاً با پزشک خود تماس بگیرید:

  • تب یا لرز
  • درد در ناحیه کمر
  • مشکل در ادرار کردن
  • درد هنگام ادرار
  • تکرر ادرار
  • خستگی یا ضعف غیرمعمول

تداخلات دارویی

قبل از شروع مصرف داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی، حتما در مورد تمام داروهای مصرفی به پزشک خود بگویید. این شامل داروهای بدون نسخه و همچنین ویتامین ها و مکمل ها نیز می باشد. پزشک می تواند در مورد تداخلات دارویی احتمالی داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن به شما توضیح دهد.

هشدارها

داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن می تواند برای افرادی که شرایط بهداشتی خاصی دارند، مشکلاتی ایجاد کند. قبل از شروع مصرف داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، اگر به هر یک از این شرایط مبتلا شده اید، به پزشک خود بگویید:

  • حساسیت به داروی خاص
  • تاریخچه زونا یا آبله مرغان
  • بیماری کلیه یا کبد
  • بارداری و شیردهی

برخی از این داروها می توانند باعث نقص هنگام تولد شوند، در حالی که برخی دیگر در دوران بارداری و شیردهی خطرات خفیف تری دارند. در هر صورت، اگر قصد بارداری دارید، قبل از مصرف داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی با پزشک خود مشورت کنید. پزشک می تواند در مورد خطرات داروی خاصی که ممکن است مصرف کنید به شما بگوید.

اگر در حین مصرف داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن باردار شدید، فوراً به پزشک خود بگویید.

داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن می تواند به افراد مبتلا به اختلالات خود ایمنی یا پیوند عضو کمک کند تا پاسخ ایمنی بدن را کنترل کنند. .

اگر سوالی دارید، حتما از پزشک یا داروساز خود سؤال کنید. سوالات شما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

آیا من در معرض خطر عوارض جانبی داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی هستم؟
اگر فکر کنم دچار عارضه جانبی شده ام چه کاری باید انجام دهم؟
آیا داروهایی که من مصرف می کنم ممکن است با داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن تداخل داشته باشند؟
چه علائمی برای رد عضو پیوندی وجود دارد؟
در صورت مصرف این داروها و بروز سرماخوردگی چه باید کرد؟
چه مدت باید این داروها را مصرف کنم؟
آیا برای درمان بیماری خود ایمنی خود نیاز به مصرف داروی دیگری دارم؟


بیماری خود ایمنی و علل آن


14 بیماری خود ایمنی شایع


دسته بندی : مقالات