عفونت ادراری UTI

عفونت ادراری UTI

عفونت ادراری UTI

عفونت ادراری UTI عفونت دستگاه ادراری بر اثر میکروب ها است. میکروب ها موجوداتی هستند که برای مشاهده بدون میکروسکوپ بسیار کوچک هستند. بیشتر عفونت های ادراری ناشی از باکتری هاست، اما برخی دیگر ناشی از قارچ ها و در موارد نادر ویروس هاست. عفونت ادراری از شایعترین عفونت ها در انسان است.

عفونت ادراری می تواند در هر جای دستگاه ادراری شما اتفاق بیفتد. دستگاه ادراری شما از کلیه ها، حالب ها، مثانه و مجرای ادرار تشکیل شده است. بیشتر مجاری ادراری و مثانه درگیر عفونت می شوند. با این حال، عفونت ادراری می تواند حالب ها و کلیه ها را در قسمت فوقانی دستگاه نیز درگیر کند. اگرچه عفونت ادراری دستگاه فوقانی نادرتر از عفونت ادراری دستگاه تحتانی است، اما معمولاً شدت آن نیز بیشتر است.

علائم عفونت ادراری UTI

علائم عفونت ادراری به این بستگی دارد که چه بخشی از دستگاه ادراری آلوده باشد.

عفونت ادراری UTI دستگاه تحتانی مجرای ادرار و مثانه را تحت تأثیر قرار می دهد. علائم عفونت ادراری تحتانی شامل:

  • سوزش ادرار
  • تکرر ادرار بدون دفع ادرار زیاد
  • افزایش فوریت در ادرار
  • ادرار خونین
  • ادرار ابری
  • ادراری که شبیه کولا یا چای است
  • ادراری که بوی شدیدی دارد
  • درد لگن در زنان
  • درد مقعدی در مردان

عفونت ادراری دستگاه فوقانی کلیه ها را تحت تأثیر قرار می دهد. اگر باکتری ها از کلیه آلوده به خون منتقل شوند، این می تواند به طور بالقوه تهدید کننده زندگی باشد. این بیماری که اوروزپسیس نام دارد، می تواند به طور خطرناکی فشار خون پایین، شوک و مرگ ایجاد کند.

علائم عفونت ادراری دستگاه فوقانی شامل:

  • درد و حساسیت در قسمت فوقانی کمر و پهلوها
  • لرز
  • تب
  • حالت تهوع
  • استفراغ

علائم UTI در مردان

علائم عفونت ادراری دستگاه فوقانی در مردان مانند زنان است. علائم عفونت ادراری دستگاه تحتانی در مردان گاهی اوقات شامل درد رکتوم علاوه بر علائم مشترک بین زنان و مردان است.

علائم UTI در زنان

زنان مبتلا به عفونت ادراری در قسمت پایین ممکن است درد لگن را تجربه کنند. این علاوه بر علائم شایع دیگر است. علائم عفونت دستگاه فوقانی در زنان و مردان مشابه است.

درمان عفونت ادراری UTI

درمان UTI بستگی به علت آن دارد. پزشک شما از نتایج آزمایش برای تأیید تشخیص، می تواند ارگانیسم ایجاد کننده عفونت را تشخیص دهد.

در بیشتر موارد، علت آن باکتری است. عفونت ادراری ناشی از باکتری با آنتی بیوتیک درمان می شود.

در بعضی موارد، ویروس ها یا قارچ ها علت آن هستند. عفونت ادراری UTI ویروسی با داروهایی به نام ضد ویروس درمان می شود. غالباً، cidofovir ضد ویروسی گزینه ای برای درمان عفونت های ویروسی است. UTI های قارچی با داروهایی به نام ضد قارچ درمان می شوند.

آنتی بیوتیک برای عفونت ادراری

شکل آنتی بیوتیکی که برای درمان عفونت ادراری باکتریایی استفاده می شود معمولاً به قسمت درگیر بستگی دارد. عفونت ادراری دستگاه تحتانی معمولاً با آنتی بیوتیک خوراکی قابل درمان است. عفونت ادراری دستگاه فوقانی به آنتی بیوتیک های داخل وریدی نیاز دارد. این آنتی بیوتیک ها مستقیماً وارد رگ های شما می شوند.

گاهی اوقات، باکتری ها به آنتی بیوتیک ها مقاومت می کنند. برای کاهش خطر مقاومت آنتی بیوتیکی، پزشک احتمالاً شما را در کوتاه ترین دوره درمانی ممکن قرار می دهد. درمان به طور معمول بیش از 1 هفته طول نمی کشد.

نتایج حاصل از کشت ادرار می تواند به پزشک کمک کند تا یک درمان آنتی بیوتیکی انتخاب کند که بهترین عملکرد را در برابر نوع باکتری عامل عفونت شما داشته باشد.

روش های درمانی غیر از آنتی بیوتیک برای عفونت ادراری باکتریایی در حال بررسی است. در برخی موارد، درمان UTI بدون آنتی بیوتیک ممکن است گزینه ای برای UTI باکتریایی با استفاده از شیمی سلول برای تغییر تعامل بین بدن و باکتری باشد.

درمان های خانگی برای عفونت ادراری

هیچ درمان خانگی ای وجود ندارد که بتواند عفونت ادراری را درمان کند اما مواردی وجود دارد که می تواند به شما کمک کند تا داروی شما بهتر عمل کند.

این داروهای خانگی برای عفونت ادراری، مانند نوشیدن آب بیشتر، ممکن است به بدن شما کمک کند تا عفونت را سریعتر پاک کند.

آب کرن بری یا زغال اخته UTI را درمان نمی کند. با این حال، یک ماده شیمیایی موجود در قره قروت ممکن است به جلوگیری از انواع خاصی از باکتری ها که می توانند باعث اتصال UTI باکتریایی به پوشش مثانه شما شوند، کمک کند. این ممکن است در جلوگیری از عفونت ادراری در آینده مفید باشد.

عفونت ادراری UTI درمان نشده

درمان عفونت ادراری UTI مهم است، هرچه زودتر، بهتر. UTI های درمان نشده هر چه بیشتر گسترش یابند، شدت بیشتری پیدا می کنند. درمان عفونت ادراری معمولاً در دستگاه ادراری تحتانی آسان تر است. درمان عفونت مجاری ادراری فوقانی بسیار دشوارتر است و به احتمال زیاد در خون گسترش می یابد و باعث سپسیس می شود. این یک واقعه تهدید کننده زندگی است.

اگر مشکوک به UTI هستید، در اسرع وقت با پزشک خود تماس بگیرید. یک معاینه ساده و آزمایش ادرار یا خون می تواند در طولانی مدت شما را از مشکلات زیادی نجات دهد.

تشخیص عفونت ادراری UTI

اگر بر اساس علائم خود مشکوک به UTI هستید، با پزشک خود تماس بگیرید. پزشک علائم شما را بررسی کرده و معاینه فیزیکی می کند. برای تأیید تشخیص عفونت ادراری، پزشک شما باید ادرار شما را از نظر میکروب آزمایش کند.

نمونه ادراری که به پزشک خود می دهید باید یک نمونه ” تمیز” باشد. این به این معنی است که نمونه ادرار در وسط جریان ادرار شما جمع می شود، نه در ابتدا. این به شما کمک می کند تا از جمع آوری باکتری ها یا مخمر از روی پوست خود که می تواند نمونه را آلوده کند، جلوگیری کنید. دکتر شما به شما توضیح می دهد که چگونه یک نمونه صحیح بدست آورید.

هنگام آزمایش نمونه، پزشک شما به دنبال تعداد زیادی گلبول سفید در ادرار شما خواهد بود. این می تواند نشان دهنده عفونت باشد. پزشک همچنین کشت ادرار را برای آزمایش باکتری یا قارچ انجام می دهد. این می تواند به شناسایی علت عفونت کمک کند. همچنین می تواند به پزشک کمک کند تا انتخاب کند که کدام روش درمانی مناسب شماست.

در صورت مشکوک بودن به ویروس، ممکن است لازم باشد آزمایشات ویژه ای انجام شود. ویروس ها از علل نادر عفونت ادراری هستند اما در افرادی که پیوند اعضا انجام داده اند یا بیماری های دیگری دارند که سیستم ایمنی بدن آن ها را ضعیف می کند، دیده می شود.

عفونت ادراری دستگاه فوقانی

اگر پزشک شما مشکوک به عفونت ادراری UTI دستگاه فوقانی باشد، ممکن است لازم باشد علاوه بر آزمایش ادرار، شمارش کامل خون (CBC) و کشت خون را نیز انجام دهد. کشت خون می تواند اطمینان حاصل کند که عفونت شما به جریان خون منتقل نشده است.

UTI های مکرر

اگر به عود ادراری مکرر مبتلا باشید، پزشک همچنین ممکن است بخواهد ناهنجاری یا انسداد در دستگاه ادراری شما را بررسی کند. برخی از آزمایشات برای این موارد عبارتند از:

سونوگرافی ، که در آن وسیله ای به نام مبدل از روی شکم شما عبور داده می شود. مبدل با استفاده از امواج فراصوت تصویری از اندام های دستگاه ادراری شما ایجاد می کند که روی مانیتور نمایش داده می شود.
یک pyelogram داخل وریدی (IVP) ، که شامل تزریق رنگی به بدن است که از طریق دستگاه ادراری شما عبور می کند و عکس برداری از شکم شما با اشعه ایکس انجام می شود. این رنگ دستگاه ادراری شما را بر روی تصویر اشعه ایکس برجسته می کند.
سیستوسکوپی ، که از دوربین کوچکی استفاده می کند که از طریق مجرای ادرار وارد شده و داخل مثانه قرار می گیرد تا داخل مثانه شما را ببیند. در طی سیستوسکوپی، پزشک ممکن است تکه کوچکی از بافت مثانه را برداشته و آن را آزمایش کند تا التهاب مثانه یا سرطان را به عنوان علت علائم شما رد کند.
اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) ، برای به دست آوردن تصاویر دقیق تر از سیستم ادراری شما.

علل و عوامل خطر عفونت ادراری UTI

هر چیزی که تخلیه مثانه شما را کاهش دهد یا مجاری ادراری را تحریک کند، می تواند منجر به عفونت ادراری شود. همچنین عوامل زیادی وجود دارد که می تواند شما را در معرض خطر افزایش ابتلا به عفونت ادراری قرار دهد. این عوامل عبارتند از:

  • سن – افراد مسن بیشتر به عفونت ادراری مبتلا می شوند
  • کاهش تحرک پس از جراحی یا استراحت طولانی مدت در رختخواب
  • سنگ کلیه
  • UTI قبلی
  • انسداد مجاری ادراری، مانند بزرگ شدن پروستات، سنگ کلیه و انواع خاصی از سرطان
  • استفاده طولانی مدت از کاتترهای ادراری، که ممکن است ورود باکتری ها به مثانه شما را آسان کند
  • دیابت، به ویژه اگر ضعیف کنترل شود، که احتمال ابتلای شما به UTI را بیشتر می کند
  • بارداری
  • ساختارهای ادراری غیرطبیعی از بدو تولد ایجاد شده است
  • یک سیستم ایمنی ضعیف

عوامل خطر اضافی UTI برای مردان

اکثر عوامل خطر عفونت ادراری UTI در مردان همان فاکتورهای مربوط به زنان است. با این حال، بزرگ شدن پروستات یکی از عوامل خطر برای عفونت ادراری است که فقط در مردان وجود دارد.

عوامل خطر اضافی UTI برای زنان

عوامل خطر اضافی برای زنان وجود دارد. برخی فاکتورها که زمانی اعتقاد بر این بود که باعث عفونت ادراری در زنان می شود، طی تحقیقات اخیر نشان داده شده اند که از اهمیت زیادی برخوردار نیستند، مانند بهداشت نامناسب. مطالعات اخیر نشان نداده است که پاک کردن از پشت به جلو پس از دستشویی رفتن، منجر به عفونت ادراری در زنان می شود، همانطور که قبلاً اعتقاد داشتیم.

در بعضی موارد، تغییراتی در سبک زندگی ممکن است به کاهش خطر برخی از این عوامل کمک کند.

مجرای ادرار کوتاه تر

طول و محل مجرای ادرار در زنان احتمال عفونت ادراری را افزایش می دهد. مجرای ادرار در زنان بسیار به واژن و مقعد نزدیک است. باکتری هایی که به طور طبیعی ممکن است در اطراف واژن و مقعد ایجاد شوند، می توانند منجر به عفونت در مجرای ادرار و بقیه دستگاه ادراری شوند.

مجرای ادرار زن نیز کوتاه تر از مرد است و باکتری ها مسافت کمتری را برای ورود به مثانه طی می کنند.

مقاربت جنسی

فشار بر مجاری ادراری زنان در هنگام رابطه جنسی می تواند باکتری ها را از اطراف مقعد به داخل مثانه منتقل کند. بیشتر خانم ها بعد از مقاربت باکتری در ادرار دارند. با این حال، بدن معمولاً می تواند ظرف 24 ساعت از شر این باکتری ها خلاص شود.

اسپرم کش

اسپرم کش ها ممکن است خطر ابتلا به عفونت ادراری UTI را افزایش دهند. آن ها می توانند باعث تحریک پوست در برخی از زنان شوند. این امر خطر ورود باکتری به مثانه را افزایش می دهد.

استفاده از کاندوم در حین رابطه جنسی

کاندوم های لاتکس بدون روغن ممکن است باعث افزایش اصطکاک و تحریک پوست زنان در هنگام رابطه جنسی شود. این ممکن است خطر ابتلا به عفونت ادراری را افزایش دهد.

با این حال، کاندوم برای کاهش شیوع عفونت های مقاربتی مهم است. برای کمک به جلوگیری از اصطکاک و تحریک پوست ناشی از کاندوم، حتماً به اندازه کافی از روان کننده بر پایه آب استفاده کنید.

دیافراگم ها

دیافراگم ها ممکن است مجرای ادرار زنان را تحت فشار قرار دهند. این می تواند تخلیه مثانه را کاهش دهد.

کاهش سطح استروژن

پس از یائسگی، کاهش سطح استروژن باعث تغییر باکتری های طبیعی واژن می شود. این می تواند خطر ابتلا به عفونت ادراری را افزایش دهد.

پیشگیری از عفونت ادراری

همه می توانند برای کمک به جلوگیری از عفونت ادراری مراحل زیر را انجام دهند:

  • روزانه شش تا هشت لیوان آب بنوشید.
  • برای مدت طولانی ادرار را نگه ندارید.
  • در مورد مدیریت هرگونه بی اختیاری ادرار یا مشکلات تخلیه کامل مثانه با پزشک خود صحبت کنید.

با این حال، عفونت ادراری UTI در زنان بسیار بیشتر از مردان اتفاق می افتد. نسبت 8: 1 . این بدان معناست که در مقابل هر هشت زن مبتلا به عفونت ادراری، فقط یک مرد به آن مبتلا می شود.

مراحل خاصی ممکن است به جلوگیری از عفونت ادراری در زنان کمک کند.

برای زنان یائسه، استفاده از استروژن موضعی یا واژینال که توسط پزشک تجویز شده است می تواند در پیشگیری از عفونت ادراری تفاوتی ایجاد کند. اگر پزشک شما معتقد است که مقاربت از عوامل عفونت ادراری مکرر شما است، ممکن است مصرف آنتی بیوتیک های پیشگیرانه را بعد از مقاربت یا طولانی مدت توصیه کند.

برخی مطالعات نشان داده است که استفاده طولانی مدت از آنتی بیوتیک ها در بزرگسالان مسن تر، خطر ابتلا به عفونت ادراری UTI را کاهش می دهد.

مصرف روزانه مکمل ها یا استفاده از پروبیوتیک های واژن مانند لاکتوباسیلوس نیز ممکن است در پیشگیری از عفونت ادراری کمک کند. برخی پیشنهاد می کنند که استفاده از شیاف های واژینال پروبیوتیک می تواند با تغییر باکتری های موجود در واژن، باعث کاهش وقوع و عود عفونت ادراری شود.

حتماً با پزشک خود درمورد اینکه برنامه پیشگیری مناسب شما چیست صحبت کنید.

UTI های مزمن

اکثر موارد UTI پس از درمان از بین می روند. عفونت ادراری مزمن یا بعد از درمان از بین نمی رود یا عود می کند. عفونت ادراری مکرر در بین زنان شایع است.

بسیاری از موارد عفونت ادراری مکرر ناشی از عفونت مجدد با همان نوع باکتری است. با این حال، برخی از موارد مکرر لزوماً شامل همان نوع باکتری نیستند. در عوض، ناهنجاری در ساختار مجاری ادراری احتمال عفونت ادراری را افزایش می دهد.

عفونت ادراری در دوران بارداری

زنانی که باردار هستند و علائم UTI دارند باید فوراً به پزشک مراجعه کنند. عفونت ادراری در دوران بارداری می تواند باعث فشار خون بالا و زایمان زودرس شود. عفونت ادراری در دوران بارداری به احتمال زیاد به کلیه ها نیز سرایت می کند.


آزمایش کشت ادرار چیست ؟


آزمایش ادرار چیست؟


آزمایش آنالیز ادرار چیست ؟


دسته بندی : مقالات